Deze week is het exact 25 jaar geleden dat Prince, destijds opererend onder onuitspreekbare naam, een viertal shows in Nederland gaf die radicaal braken met zijn eerdere werk. Vanwege dat jubileum deze week een reconstructie, verspreid over meerdere dagen. Deel 2: De eerste show in de Brabanthallen.

ULE002_1Voor Nederland staat aanvankelijk slechts één optreden in de planning, op zaterdag 25 maart 1995 in de Brabanthallen in Den Bosch. De voorverkoop voor dat optreden start op 18 februari 1995. Het organiserende Mojo Concerts communiceert op de aankondigingen en de tickets voor het eerst de kreet ‘The Artist Formerly Known As Prince’, waarna de afkorting TAFKAP in de pers en bij het publiek gemeengoed is geworden. Het gedoe met die naam leidt tot grote hilariteit bij hen die niet zo’n liefhebber van ’s mans werk zijn. Fans worden hierdoor eveneens regelmatig het mikpunt van spot. In Helmond lopen de pesterijen nogal uit de hand als twee jongemannen zich na het uitgaan tegen een groep fans – die in de nacht van vrijdag 17 op zaterdag 18 februari 1995 voor het VVV kantoor aan de Markt in Helmond in de rij liggen voor kaarten – keren. Daarbij vallen zelfs klappen, waarna de twee mannen door de gealarmeerde politie moeten worden ingerekend. Achteraf bezien hadden de fans zich een nachtje in de kou kunnen besparen, de populariteit van Prince blijkt in Nederland tot een dieptepunt gedaald.

Niet uitverkocht
Het optreden in de Brabanthallen raakt door een combinatie aan factoren – de aankondiging dat geen oude hits zouden worden gespeeld, negatieve publiciteit rond zijn naamsverandering en ruzie met platenmaatschappij, de onvrede die veel bezoekers in 1993 hadden over de Brabanthallen – niet uitverkocht. Desalniettemin wordt een tweede show aangekondigd, voor vrijdag 24 maart 1995. De kaarten hiervoor gaan op 4 maart 1995 in de voorverkoop, een dag nadat de tournee gestart is in Londen en de eerste enthousiaste berichten over de opzet van de show de Noordzee over komen waaien. Ondanks de mooie verhalen van fans die naar het Verenigd Koninkrijk zijn gereisd, loopt het ook voor de extra show niet storm. Uiteindelijk blijven duizenden kaarten onverkocht.

ULE002_3De bezoekers van de concerten in de Londense Wembley Arena zien daar een podium dat met een beetje goede wil gezien kan worden als een stilistische penis en vagina en daar tussenin een baarmoeder. Deze zogenaamde Endorphinmachine heeft volgens een artikel in de Britse muziekkrant NME zo’n $250.000 gekost. Vanuit die constructie vliegen als speciaal effect diverse malen bandleden over het publiek. De NPG als begeleidingsband is in vergelijking tot eerdere tours uitgedund tot een viertal (plus danseres Mayte) en muzikaal leunt de show hevig op tracks van Exodus en het nog steeds niet uitgebrachte The Gold Experience. Het dure en vooral hoge podium werkt prima voor Wembley Arena, maar blijkt te immens voor veel van de andere zalen die tijdens de korte tournee werden aangedaan. Ook voor de Brabanthallen. Hierdoor krijgen de Nederlandse concertbezoekers slechts een ‘half’ podium te zien, wat eigenlijk nergens meer op lijkt. Het grootste verschil is daardoor dat de optredens in Nederland meer dan in het Verenigd Koninkrijk om de muziek draaien. Muziekjournalist Gert van Veen noemt de shows in zijn recensie in De Volkskrant muzikaal “bij vlagen zo spannend dat je het lelijke decor niet eens meer opmerkte”. Reeds op 23 maart – als ‘the artist formerly known as…’ en zijn band nog in het Verenigd Koninkrijk verblijven en daar tijdens kleinere clubshows meer lol lijken te hebben dan op hun eigen grote podium – heeft zijn management het Amsterdamse Paradiso al benaderd met de vraag of men daar voor een aftershow terecht zou kunnen na de eerste show in ‘s-Hertogenbosch.

Overgewaaide trend
Naar verluidt komt het verzoek vanwege de goede herinneringen aan het bezoek veertien jaar eerder, maar dat lijkt uiterst onwaarschijnlijk. In een interview met het Zweedse fanclubblad Uptown stelt programmeur Agnes Salverda: “Helaas was er op vrijdag 24 maart geen plek. We hadden al een nachtprogrammering staan, zodoende ging men op zoek naar een andere club. De volgende dag belde het management weer. Men had geen andere locatie kunnen vinden. Op vrijdagavond om 21:00 uur kwam de deal rond dat Prince zaterdagnacht zou komen optreden.” Voormalig Paradiso-directeur Pierre Ballings herinnert: “Het was in die tijd bijna een trend dat grote artiesten weer terug naar hun roots wilden. Terug de kleine zaaltjes in. The Rolling Stones wilden op kleinere podia staan en Mojo wees hen in 1995 onder meer onze kant op, David Bowie had zelf aangegeven graag in Paradiso te staan, die stond er in 1997… Die trend is inmiddels weer overgewaaid, maar als je als poppodium internationaal gezien je vinger hebt opgestoken, moet je daar dus ook altijd op in spelen. Prince wilde voor zover wij hebben begrepen zelf heel graag in Paradiso optreden in 1995. Onder meer omdat het verzoek echt bij hemzelf vandaan kwam, verwelkomden we hem graag.” Ondanks het ‘eigen verzoek’ waar over wordt gerept, oppert Prince zelf – als tussen management en Paradiso eenmaal alles in kannen en kruiken is – nog om toch maar niet Paradiso te doen en voor een feestje in de Escape aan het Rembrandtplein te kiezen. Dit plan wordt echter door zijn medewerkers in de kiem gesmoord.

Ballonnetjes
Hoewel nog niet officieel aangekondigd, domineert de aftershow wel al het geruchtencircuit onder de fans en de sfeer tijdens de eerste en lang niet uitverkochte avond in Den Bosch. Een show waarvoor Prince en toekomstige echtgenote Mayte overigens bijna te laat zijn omdat ze in Londen hun vliegtuig hebben gemist. Slechts twee uur voor aanvang zetten ze voet op Nederlandse bodem, terwijl de band en crew al aan het repeteren zijn. De show gaat van start met de Purple Medley, die over de PA wordt gespeeld. “Holland! This is not a Prince party! Prince is dead, long live the NPG!”, galmt het vervolgens door de speakers, waarna een ronkende versie van Endorphinmachine wordt ingezet. Prince verschijnt met het woord ‘slave’ op zijn wang, een verwijzing naar het feit dat hij zichzelf als een slaaf van zijn platenmaatschappij ziet.

ULE002_2

De kale en daardoor uiterst sfeerloze hal mag dan bij lange na niet vol zijn, de aanwezige fans zijn van het meest fanatieke soort en lijken er tijdens een missie van te hebben gemaakt om zowel de artiesten als bezoekers de niet uitverkochte zaal te doen vergeten. Veel ‘nieuwe’ nummers worden woordelijk meegezongen – ze zijn tenslotte een jaar eerder al op de radio geweest – en ook brullen zij regelmatig vol overgave de slogan ‘Prince Is Dead!’ ritmisch mee. Tijdens Letitgo worden witte ballonnen met Prince’ logo losgelaten vanuit de zaal, net als op het podium gegooide zonnebrillen in 1992 en in de zaal verspreidde A4-tjes met het symbool in 1993 een door fans gecoördineerde actie. “Holland, why are you so wonderful?”, klinkt het in een reactie vanaf de bühne. In de set is tussen alle nieuwe nummers her en der wel ruimte voor een paar tracks uit de Prince-tijd, al zijn het nooit echte hits. I Love U In Me bijvoorbeeld, een b-kantje van de The Arms Of Orion single uit 1989, Pink Cashmere stamt ook uit 1989, maar is in 1993 pas uitgebracht als onderdeel van de The Hits 1 verzamelaar, het in ’93 ook al gespeelde Peach komt van The Hits 2 en 7 van het ‘Love Symbol‘-album. Zeker eerstgenoemde twee oude tracks krijgen vanuit het publiek minder bijval dan nieuwer werk als Days Of Wild en P. Control.

Volle vaart
Terwijl aan het eind van het optreden de Brabanthallen in geschoten goudsnippers nog door de lucht dwarrelen na afsluiter Gold, wordt door keyboardtechnicus James ‘McGoo’ McGregor vanaf het podium de Paradiso aftershow die in de nacht van 25 op 26 maart zal gaan plaatsvinden aangekondigd. Daarbij doet hij de mededeling dat de tickets al in de verkoop zouden zijn aan de zaalkassa. Die mededeling leidt tot verhitte gezichten in het publiek en een gedrang op het parkeerterrein na afloop. Sinds het optreden in Den Haag in 1988, een show die inmiddels mythische status heeft gekregen, is Nederland verstoken gebleven van een dergelijk kleinschalig optreden. Nu wil iedereen er bij zijn en in volle vaart vliegen autootjes met fans de A2 over. Echter, de voorverkoop blijkt in de hoofdstad in het geheel nog niet te zijn begonnen. Die staat namelijk pas voor zaterdagmorgen 09:30 uur gepland. Terwijl Prince zichzelf na afloop van het optreden in vermaakt in de Amsterdamse club iT, overnacht een grote groep kaartkopers verderop in de stad voor de deuren van Paradiso.

Alle artikelen in deze reeks:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *